Verhalen van, voor en over kwekers

..........De Pen........ Ik ben een groentje in het houden van vogels, konijnen en hoenders en ik kom uit Limburg. Daar zou ik het bij kunnen laten, maar het is niet waar. Ik kom daar zo op terug U heeft inmiddels kennis kunnen nemen van enige correspondentie tussen uw secretaris Freek en mijzelf en heeft u mogelijk gelezen dat ik me gecommitteerd heb middels het hoofdstukje "De Pen" , een fenomeen dat in veel verenigingen wordt gewaardeerd en kennelijk in het verleden ook gehanteerd werd binnen uw vereniging. Maar als gast van uw club zal ik me eerst eens voorstellen. Mijn naam is Rien Boll. Omdat de naam Rien in Limburg meestal als meisjesnaam wordt gebruikt......ik ben een man van 75 jaar, geboren en getogen in Utrecht en sinds 5 jaar weduwnaar na een huwelijk van 48 jaar. Zo, dus helemaal onbekend ben ik bij u intussen niet meer. Maar allereerst wil ik uw bestuur en U als leden van de E.U.K.V. feliciteren met het 110-jarig bestaan van uw vereniging waar onlangs bij is stilgestaan. Graag wil ik hierbij de donateurs betrekken. U heeft intussen begrepen dat mijn grootvader, vader, oom en broer (bestuurs-)leden waren van de E.U.K.V. in het grijze verleden. Oh ja, u wilde weten hoe ik als Utrechter in Limburg verzeild geraakt ben en misschien wilt u dan ook gelijk wel weten hoe een Utrechter, wonende in Limburg op het idee komt, zomaar ineens contact op te gaan nemen met Freek. Ik ga het u vertellen. Ik neem u mee naar mijn jeugd waar ik opgroeide tussen vogels, Harzer zangkanaries. Zowel mijn opa als mijn vader waren gepassioneerde kwekers van Harzer kanaries. Vond ik dan vroeger de hobby van mijn opa en vader ook al zo leuk? Nee, helemaal niet. Ik herinner me nog als de dag van gisteren het schoonmaken van al die inzetkooien en het dagelijks verwijderen, afwassen en vullen van de water- en voerbakjes. Voor zover ik mij herinner, minstens 50. En dan het regelmatig plaatsen van al die inzetkooien door de hele huiskamer! Ja, want die kanaries moesten er aan wennen op allelei onbekende plaatsen hun zangkunst te vertonen daar zij bij wedstrijden binnen een bepaalde tijd hun zangkunsten ten gehore moesten brengen. Op een avond viel mij opeens de naam van de E.U.K.V. in en nieuwsgierig geworden maar eens gegoogled en ziedaar, de club die ik al vanaf de 50-er jaren had leren kennen bestond zowaar nog steeds. Ik heb de site met veel belangstelling gelezen en zag foto's uit het verleden en vielen mij foto's mijn grootvader op waarvan de naam kennelijk niet meer bekend was. Toen ben ik in de pen geklommen en heb uw secretaris benaderd. Al vroeg had ik mijn eigen volière en hield ik mij bezig met de kweek van kromsnavels, te beginnen met een koppel wildkleur Valkparkieten. Dus het omgaan met gevleugelde vrienden is mij met de paplepel ingegoten. In 1962 ben ik beroepsmilitair geworden bij onze Koninklijke Luchtmacht en heb na mijn 3-jarige opleiding, destijds in een paar jaar vele plaatsingen gehad door heel Nederland. In 1966 behaagde het de Minister van Defensie om mij tewerk te stellen in Fontainebleau in Frankrijk in de buurt van Parijs, waar een NAVO Hoofdkwartier gevestigd was. In datzelfde jaar besloot de toenmalige Franse president De Gaulle dat de in Frankrijk gevestigde NAVO hoofdkwartieren zich buiten Frankrijk moesten gaan vestigen. Ik kwam in maart 1967 in Brunssum terecht, een slapend dorpje in de buurt van Heerlen, waar zojuist besloten was de steenkolenmijn te sluiten en in de oude mijngebouwen één van de Hoofdkwartieren te huisvesten. Zo kwam ik dus in Limburg terecht. Na vele jaren geen mogelijkheden te hebben gehad om vogels te houden heb ik deze hobby weer opgevat in 1970 nadat ik ontslag had genomen als militair en daar een burgerfunctie ging bekleden tussen de 2000 militairen van vele nationaliteiten en kreeg ik de mogelijkheid om mijn hobby uit te breiden, zelfs met hoenders en konijnen omdat ik niet meer overgeplaatst zou worden. Eerst op redelijk aanvaardbare schaal, maar het duurde niet lang of ik had 30 konijnenhokken voor mijn Nederlandse Hangoordwergen, 8 (buiten) volières voor mijn Rosellasoorten parkieten en een flink kippenhok waar ik weliswaar raskippen hield, maar van alles wat zoals grote New Hampshires, Australorps, Wyandottes en Barnevelders. In 1985 werd het serieus en ben ik lid geworden van een zojuist in Brunssum opgerichte gemengde kleindierenvereniging, de KPSV Brunssum. (Konijnen-, Pluimvee- en Sierduiven Vereniging) In 1994 verhuisde ik naar mijn huidige woonplaats Sint Joost, gemeente Echt-Susteren, tussen Sittard en Roermond waar ik nog steeds woon. Intussen verstandiger geworden heb ik mij geconcentreerd op het fokken van alleen (zwarte) Australorps, de Nederlandse Hangoordwerg en in bescheiden mate met kleinere soorten parkieten in binnenvolières. In 2003 brak de vogelpest uit en ondanks dat er bij mij geen zieke kippen werden geconstateerd, moesten die dieren door Overheidsmaatregelen toch worden geruimd. Dat heeft mij dermate aangegrepen dat ik mij de jaren daarna op het fokken van Nederlandse Hangoor Dwerg konijnen heb toegelegd en geen nieuwe kippen meer heb aangeschaft. Verder hield ik mij bezig met het kweken van Splendid-, Bourke-, Roodrug-, enz. parkieten.Maar u zult het herkennen, het bloed kruipt.........enz.. Direct na mijn verhuizing werd ik lid van een pas opgerichte lokale vogelvereniging die dringend een voorzitter zochten. Dus heb ik die functie aanvaard. Dus zo'n groentje ben ik nu ook weer niet in het fokken van kippen, konijnen en het kweken van vogels en ja, ik woon dus in Limburg, maar kom er niet vandaan. Maar ik woon er intussen dus ruim 50 jaar. Om eerlijk te zijn voel ik me intussen Limburger tussen de Limburgers, hoewel ik voor hen "de Hollander" en dus import blijf. Inderdaad bleef het houden van kippen kriebelen. Ik had mijn nachthokken uit 2003 nog steeds niet afgebroken en gebruikte die als opbergplaats voor mijn tuingereedschap. Maar als je dan opnieuw met kippen wil beginnen, waar kies je dan voor? Ik had mij al jaren bekwaamd in het schrijven bij zowel konijnen- als kippenkeurmeesters tijdens tentoonstellingen en ik heb een scala van prachtige dieren voorbij zien komen, zonder dat een bepaald ras mij erg aansprak. Maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit en gelooft u in toevalligheden? Een jaar of 7 geleden maakte ik een busreis naar Wenen, alleen. Mijn vrouw was niet in staat te reizen en mijn 2 dochters vonden dat ik als mantelzorger er maar eens een weekje tussenuit moest gaan omdat ze vreesden dat bij mij het lijntje zou breken. Maar die reistouringcars zijn op echtparen ingericht. Dus kwam er een aardige man naast mij zitten die ook alleen reisde, een Groninger bleek te zijn, maar in Gasteren in Drenthe woonde. Gedurende de lange rit kwamen wij in gesprek en wat is nou leuker dan over de hobbies te praten. Wat bleek? Die man had thuis kippen voor de eitjes, Groninger Meeuwen, zilverpel groot. Daar had ik nog nooit van gehoord en nooit gezien. Met die man afgesproken met de pc contact met elkaar te houden en thuis heb ik me in zijn ras verdiept en gelezen dat dit een niet veel voorkomend ras in Nederland was. Ik heb toen met deze man afgesproken om zijn kippen te komen bekijken omdat ik voor de Noordshow in Assen, dus in zijn buurt was. Ik was meteen geïnteresseerd. Ik kwam vervolgens op deze grootste Nederlandse kleindierenshow een grote selectie Groninger Meeuwen tegen, mijn volgende ontmoeting met het ras. Daar ik ook lid was van de Nederlandse Hangoor Dwergen Speciaal Club had ik mij opgegeven om in het Openlucht Museum in Arnhem tijdens de manifestatie Beleef Landleven een stand te bezetten en die konijntjes te promoten. En wie staat naast mij in een stand? U raadt het al.........de stand van de Groninger Meeuwen Speciaal Club. Ik kreeg uitgebreide informatie over zijn raskippen, maar ik kon hem niet in mijn konijnen geinteresseerd krijgen, maar ik hebbroedeieren van de Groninger Meeuwen in mijn broedmachine uitgebroed. Daar het ras in Limburg onbekend is, probeer ik samen met nog één Limburgse fokker het ras in België en Limburg van de grond te krijgen. Hoewel ik door de jarenlange intensieve verzorging van mijn vrouw eigenlijk te weinig tijd had voor mijn hobbies, is het mij niet slecht vergaan. Maar mijn vogelclubje bleef zoals overal, afbrokkelen. De vergrijzing heeft hard toegeslagen. In tijd van 10 jaar zijn ons10 leden.ontvallen. Wij hadden een aantal wildzang kwekers, die door de gewijzigde regelgeving van de overheid zijn gestopt met de hobby. Doordat per 1 januari van dit jaar het buurthuis waar de vereniging was opgericht en de vogelbeurszen en tentoonstellingen werden gehouden, door gebrek aan vrijwilligers werd gesloten, vonden de leden dat we per dezelfde datum onze vereniging maar moesten de-activeren. Helaas. Ik wens u allen een mooie tijd tussen de prachtige dieren en veel succes met de kweek en met de competitie later in het jaar. Als gast geef ik de pen terug, misschien wel aan een lid van uw vereniging, zodat de leden zich onder elkaar nog beter leren kennen. Is eens iets anders dan Facebook. Dat laten we aan de jeugd over, toch? Met vriendelijke sportgroeten, Rien Boll. Sint Joost.

BINNENGEKOMEN MAIL VAN EEN BELGISCHE VOGELLIEFHEBBER een compliment voor al de leden van de EUKV
Van: Alfons Reynders [mailto:fonsreynders@skynet.be]
Verzonden: maandag 22 februari 2016 17:53
Aan: mulderco@kpnmail.nl
Onderwerp: Liefhebbers
Hallo Ik heb eens rond gekeken op jullie site en ik ben helemaal overdonderd, hoe dat jullie alles aan elkaar vertellen en mekaar helpen dat overtreft alles, het kan niet anders dat jullie een zeer aangenaam en een leerzaam clubje zijn, dat heb ik zelf nog nooit gezien, zelfs nog niet van gedroomt een dikke proficiat aan iedere liefhebber.
Ik ben kweker van een exoten soort maar bij ons in de club is er veel jalozie onder de liefhebbers, er worden te veel groepjes gevormd en dat vind ik zeer jammer, en ook het is levensgevaarlijk om bij ons in de club een vogel te kopen van een andere liefhebber, 9op10 ben je er aan voor de moeite en weg vogel en weg centjes.
Als ik op de bijeenkomsten kom zegde ik vroeger altijd wat ik tegen gekomen was goed of slecht ik zegde het altijd, maar daar ben ik van terug gekomen, waarom omdat ik altijd alleen was die iets durfde te zeggen dat het slecht was of het beter kan er werd wat mee gelachen en dat was het een helpent woord heb ik nooit gehad, een clubje dat moet samen hangen en leren van iedereen want elk een van ons komt wel eens iets tegen dat goed of slecht is.
Jammer dat ik in België woon anders werd ik meteen lid van jullie club in Utrecht.
Nog heel veel plezier met de club en de leden
. Mvrg. Alfons.
PS Inmiddels is Alfons lidvan onze vereniging geworden Hartelijk welkom.

E.U.K.V. bestaat in 2019, 110 jaar .
Nog even en dan is het zover, de Eerste Utrechts Kanarie Vereniging viert in 2019 haar 110 jarig bestaan.
Opgericht 17 februari 1909 te Utrecht.
Op zondag 17 februari 2019 zullen we dit met de leden bescheiden gaan vieren ,verder zal heel 2019 in het teken staan van ons 110 jarig bestaan.
Onze vogelbeurzen en natuurlijk de onderlinge tentoonstelling zullen een feestelijk tintje krijgen.
De E.U.K.V. is door de jaren heen een gerenommeerde vogelvereniging geweest ,met diverse landskampioenen en wereldkampioenen in de gelederen , ook waren we regelmatig clubkampioen op de diverse wedstrijden.
Wetende dat begin 1900 alles begon met de zang van de Harzer kanarie en dit een vlucht kreeg naar diverse kleurslagen Kleurkanaries, vele rassen Postuurkanaries ,Waterslager en de Exoten en Kromsnavels.
Begrijpelijk is het dan ook dat veel verenigingen het woord kanarie in hun benamingen hebben ,heden ten dagen zou vogelvereniging beter passen.
De E.U.K.V. was in 1953 medeorganisator van de wereldtentoonstelling welke werd gehouden in het Oranje huis, Nieuwekade 30 te Utrecht.
Ook willen we u een bezoek aan onze website aanraden, vooral in de rubriek E.U.K.V. in vroegere tijden staan leuke foto's ,verhalen advertenties enz.
Onze vraag is dan ook ziet u voor u bekende personen op deze foto's geeft u de naam even door aan het secretariaat van de vereniging.
Alle namen van de afgebeelde personen zijn nog niet bekend ,maar we schieten op.
Wilt u eens kennis maken met onze vereniging loop dan eens binnen op een vogelbeurs, 3e zondag van de maand of op onze onderlinge vogeltentoonstelling.
Adres Oregondreef 33 te Utrecht.
Voor informatie over de vereniging www.eukv.eu of 030-2421782.
Groeten namens de E.U.K.V. ,secretaris Freek Luider.

Wat te doen na mijn pensioen ?
Aankomende jaren zullen veel mensen de pensioengerechtigde leeftijd gaan bereiken en zullen denken wat nu ?
Voor hobby's of een of andere vrijetijdsbesteding was geen tijd, of werd geen tijd vrijgemaakt.
Wat dreigt is het befaamde zwarte gat, of de geraniums.
Daar kan nu verandering in komen, door je te oriënteren op de markt,wat is er en wat vind ik leuk om te doen.
Vrijwilligerswerk?, tuinieren?, wat meer de natuur in ?, er is genoeg waarmee de dag gevuld zou kunnen worden.
Het houden van vogels behoort natuurlijk ook tot de mogelijkheden, dit kan d.m.v. een vogel als gezelschapsdier in de huiskamer, een gezelschap volière met hierin natuurlijk een niet teveel aantal aan kleurrijke vogels die elkaar prima verdragen.
Ook is er de mogelijkheid tentoonstellingsgericht vogels te gaan houden, de mogelijkheden hiervoor zijn ongekend.
Het leuke hieraan is dat je als liefhebber vogels kunt kiezen hiervoor welke je persoonlijke voorkeur genieten.
Wij van de Eerste Utrechtse Kanarie Vereniging staan met onze kennis op het gebied van vogels tot uw beschikking, vragen over huisvestiging,voedering , vogelwelzijn, kweek enz.
U kunt ze stellen en we doen ons best een passend antwoord te geven hierop.
De E.U.K.V. staat al ruim 100 jaar op de vogellandkaart en hoopt hier nog lang op te blijven.
Heeft in interesse in de vogelsport en wilt u wat meer hierover weten, loop gerust even binnen op een verenigingsavond de 1e dinsdag van de maand, of op een van onze maandelijkse vogelbeurzen ,of onderlinge tentoonstelling.
Ook ligt hier een kans voor onze vogelliefhebberij, de jeugd (mag het eigenlijk niet zeggen) lijkt me voorlopig verloren voor onze mooie hobby, dus laten we proberen de wat ouderen onder ons bij onze vogelsport te betrekken.
Dit is natuurlijk iets wat we met zijn alle zullen moeten proberen, leden zullen ook hun schouders er onder moeten zetten en mensen enthousiasmeren voor onze mooie vogelsport en onze vereniging natuurlijk.
Hopende U eens te mogen ontmoeten op een van onze activiteiten.
Secretaris E.U.K.V. Freek Luider.


Word lid van de EUKV,
een gezellige vereniging,
we organiseren regelmatig leerzame informatieavonden, vogelbeurzen, maar ook kaart-en spellenavonden.
Als bondslid ontvangt u het maandblad van de NBvV